Related Info Links
More by Authors Links
News and Announcements
RESEARCH ARTICLE
Contemporary Approaches to the Philosophy of Ishraq and Illuminationism in Today's Iran
Show Less
1 Mardin Artuklu Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Felsefe Bölümü 47200, Mardin , Turkey
Received: 25 April 2021 | Published online: 5 June 2021
© 2021 by the Authors. This article is an open access article distributed under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution -Noncommercial 4.0 International License (CC-by the license) ( https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/ )
Abstract
This study deals with the course of Ishraq philosophy that emerged in the 12th century in Iran today. The philosophy of Ishraq, which was discussed in the context of contrasts and syntheses by his early commentaries after Suhrawardi, has continued in the historical process and has been shaped by different social, political and intellectual factors in every period it is dealt with. It is possible to say that the philosophy of Ishraq, which is still living in Iran today, is considered the most important component of the Molla Sadra school. In this study, which emphasizes that the philosophy of Ishraq, which has an important role in shaping the philosophical-intellectual life of Iran, is a kind of "border" philosophy, it is also emphasized that Islamic philosophy is not an archaic field and that Ishraq philosophy is still one of the most important sources when responding to the philosophical problems we face today.
Keywords
Illuminationism
Iran
Suhrawardi
Mulla Sadra
Tabatabai.
References
- Akbarî, R.&Uluç, T. (2009). Günümüz İran’ında Felsefî Hayata Genel Bir Bakış Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 8/15, 59-75.
- Alıcı, M. (2015). Şehrezûrı̂’de Gnostik Eğilimler (Şerhu Hikmeti’l-İşrâk Özelinde). Şeyhü’l-İşrâk’ın İzinde (İlk Dönem İşrâk Şârihleri (ed. M. Nesim Doru vd). Ankara: Divan Kitap, 103-130.
- Arab, H. S. (1391). Nakd ve Tahlîl-i Ruykerd-i Muasıran be Suhreverdî. Tahran: İntişârât-ı Hermes.
- Aştiyânî, C. (1363). Muntahabât-ı ez Âsar-ı Hukemâ-i İlahiy-i Îran. Kum: Merkez-i İntişârât-ı Defter-i Teblîğat-i Îslâmî.
- Corbin, H. (2010). İslam Felsefesi Tarihi-I. (çev: H. Hatemi). İstanbul: İletişim Yayınları.
- Deştekî, G. M. (2003). İşrâku Heyâkil’n-Nûr li Keşfi Zulûmâti Şevâkili’l-Ğurûr. (thk: Ali Ucebî). Tahran: Miras-i Mektub.
- Devvânî, C. (2010). Şevâkilu’l-Hûr fi Şerhi Heyâkilu’n-Nûr. (thk: M. A. Koken). Bağdat: Beytü’l-Varrak.
- Dînânî, İ. (1383). Aklaniyyet u Ma‘neviyyet. Tahran: Müessese-i Tahkîkât ve Nus‘e-i Ulûm-i İnsani.
- Dînânî, İ. (1421). Şu‘â-i Endîşe ve Şuhûd der Felsefe-i Suhreverdî. Tahran: İntişârât-ı Hikmet.
- Doru, M. N. (2015). Meşrıkî Düşünceden İşrâkî Felsefeye Bir Yol Var mı?, Sühreverdî ve İşrâk Felsefesi (ed. M. Nesim Doru vd). Ankara: Divan Kitap, 105-134.
- Ekberiyan, R. (1380a). Felsefe-i Amelî der Hikmet-i Müte‘aliye-i Mollâ Sadrâ. Hiredname-i Sadrâ, 26, 44-54.
- Ekberiyan, R. (1380b). Asalet-i Nûr der Suhreverdî ve Asalet-i Vucûd der Mollâ Sadrâ. Hirednâme, 25, 19-34.
- El-Herevî, M. Ş. (1358). Envariyye: Tercume ve Şerh-i Hikmetü’l-İşrâk-ı Sühreverdî. (thk: Hüseyin Ziyâî). Tahran: Müessese-i İntişârât-ı Emîr Kebîr.
- Gutas, D. (2002). The Study of Arabic Philosophy in the Twentieth Century: An Essay on the Historiography of Arabic Philosophy. British Journal of Middle Eastern Studies, 29/1, 5-25.
- http://www.mesbahyazdi.org.
- Pazûkî, Ş. (1385). Mecmua-i Humayiş-i Makâlât-ı İrfan, İslam, İran ve İnsan-ı Muasır. Tahran: İntişârât-ı Hakikat.
- Mîr Dâmâd (1988). el-Kabasât. (ed: M. Muhakkık). Tahran: Tahran Üniversitesi Yayınları.
- Mollâ Sadrâ (1982). Kitabu’l-Meşa‘ir. Tahran: Ketabhane-i Tahurî.
- Mutahharî, M. (2011). Mukaddime. H. Tabâtabâî, Usûlu’l-Felsefe. (Arp. Çev: Cafer Subhanî). Beyrut: Dar Cevadi’l-Eimme, 9-56.
- Nasr, S. H. (1997). Three Muslim Sages. New York: Caravan Books.
- Öçal, Ş. (2018). İran’da İşrâkî Düşüncenin Seyri. Osmanlı ve İran’da İşrâk Felsefesi. (ed: M. Nesim Doru vd). Ankara: Divan Kitap, 31-48.
- Putyagina, V. (2019). Shihab ad-Din as-Suhrawardi al-Maqtul and His Ishraq System Within Islamic Culture. Advances in Social Science, Education and Humanities Research. 329, 2196-2198.
- Razavi, M. A. (1997). Suhrawardi and the School of Illumination. Richmond: Curzon Press.
- Sühreverdî, Ş. (1355). Heyâkilu’n-Nûr. (Thk: M.S. el-Kurdî). Mısır: Matbaatu’s-Saadet.
- Sühreverdî, Ş. (2001). Hikmetu’l-İşrâk. Mecmu‘a-i Musennefât-ı Şeyh-i İşrâk, 2. (ed: Henry Corbin). Tahran: Pejuheşgâh-i Ulûm-i İnsânî ve Mutala‘at-i Ferhengî.
- Sühreverdî, Ş. (2001). Kitâbu’l-Meşâri‘ ve’l-Mutârehât. Mecmu‘a-i Musennefât-ı Şeyh-i İşrâk, 1. (ed: Henry Corbin). Tahran: Pejuheşgâh-i Ulûm-i İnsânî ve Mutala‘at-i Ferhengî.
- Şehrezorî, Ş. (1372). Şerhu Hikmetü’l-İşrâk. (thk.: H. Ziyai). Tahran: Müessese-i Mütalaat ve Tahkikat-i Ferhengi.
- Şîrâzî, K. (2002). Şerhu Hikmeti’l-İşrâk-i Sühreverdî. (Nşr: A. Nûrânî-M.Muhakkık). Tahran: Müessese-i Mutalat-i İslamî.
- Tabâtabâî, H. (1424). Bidayetü’l-Hikme. Kum: Müessesetu’n-Neşri’l-İslami.
- Tabâtabâî, H. (1428). Nihâyetü’l-Hikme. Kum: Müessesetu’n-Neşri’l-İslami.
- Türker, Ö. (2015). İşrâkîlik Yeni Bir Metafizik midir?. Sühreverdî ve İşrâk Felsefesi. (ed. M. Nesim Doru vd). Ankara: Divan Kitap, 133-140.
- Uygur, H. (2019). İran’da Şii Siyasi Düşüncenin Evrimi. (ran Düşünce Tarihi. (ed: H. Uygur&A. Rexhepî). Ankara: İram Yay., 139-239.
- Walbridge, J. (2015). İşrâkî Yargılarda İbn Kemmûne. (çev: M. Nesim Doru). Şeyhü’l-İşrâk’ın İzinde (İlk Dönem İşrâk Şârihleri. (ed. M. Nesim Doru vd). Ankara: Divan Kitap, 131-154.
- Walbridge, J. (2016). Suhrawardī’s Intimations of the Tablet and the Throne: The Relationship of Illuminationism and the Peripatetic Philosophy. The Oxford handbook of Islamic philosophy). (ed: K. El-Rouayheb&S. Schmidtke). New York, NY: Oxford University Press, 255-277.
- Walbridge, J. (2001). The Wisdom of The Mystic East: Suhrawardî and Platonic Orientalism. Albany: State University of New York Press.
- Yezdî, M. (1408). el-Menhecu,’l-Cedîd fi Ta‘lîmi’l-Felsefe. (Arp. Çev: M. A. el-Hakânî). Kum: Muessesetu’n-Neşri’l-İslâmî.
- Yezdî, M. (1405). Talikatun ‘ala Nihâyetu’l-Hikme. Kum: Müessesetu fi tariki’l-Hakk.
- Ziai, H. (1996). Shihab al-Din Suhrawardi: founder of the Illuminationist school. History of Islamic Philosophy. (ed. S. H. Nasr&O.Leaman). Routledge, 434-464.
- Ziai, H. (1990). Knowledge and Illumination: A Study of Suhrawardī’s Ḥikmat al-Ishrāq. Atlanta: Brown University.