AccScience Publishing / BIJP / Volume 15 / Issue 3 / DOI: 10.29228/beytulhikme.83038
Submit to BIJP
Cite this article
1
Views
Related Info Links
Google Scholar
More by Authors Links
İLKER KÖMBE
Journal Browser
Volume | Year
Issue
Search
Forthcoming Issue
Current Issue
View All
News and Announcements
View All
RESEARCH ARTICLE

Incomplete-Rural Society and Complete-City Society in Ancient Greek and Islamic Political Thought

İLKER KÖMBE1
Show Less
1 İstanbul Medeniyet Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Felsefe Bölümü 34720, İstanbul, Türkiye
BIJP 2025, 15(3), 1243–1265; https://doi.org/10.29228/beytulhikme.83038
Received: 12 July 2025 | Published online: 27 September 2025
© 2025 by the Authors. This article is an open access article distributed under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution -Noncommercial 4.0 International License (CC-by the license) ( https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/ )
Download PDF
XML
Cite
Abstract

The subject of this article is the distinction between incomplete-rural society and complete-city society in Aristotle and Islamic political thought. Incomplete society and complete society belong to Aristotle and the Islamic political philosophy. The distinction between rural society and city society is based on Ibn Khaldun. The problem of the article is to analyze the views of Aristotle, Islamic political philosophy and Ibn Khaldun regarding the goals and means of the incomplete-rural society and the complete-city society. There is a similarity between the views of Aristotle, Islamic political philosophy and Ibn Khaldun regarding the goal and means of the incomplete-rural society. The complete society in Aristotle and Islamic political philosophy express two different designs, although they have some similarities in terms of goal and means. Ibn Khaldun has an approach that is different from both Aristotle's and Islamic political philosophy's theory regarding the goal and means of city society.

Keywords
Political thought
rural society
city society
good life
happiness.
References
  1. Anfinsen, R. (2015). Nature and The Political Ideal of Aristotle. Revista Internacional de Filosofia, Suplemento, 20, 145-161.
  2. Aristoteles. (2007). Nikomakhos’a Etik (S. Babür, Çev.). BilgeSu Yayıncılık.
  3. Aristoteles. (2018a). Politika (Ö. Orhan, Çev.). Pinhan Yayıncılık.
  4. Aristoteles. (2018b). Ruh Üzerine (Ö. Aygün ve Y. Gurur Sev, Çev.). Pinhan Yayıncılık.
  5. Arslan, A. (2007). İlkçağ Felsefesi Tarihi Aristoteles, (C. 3). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  6. Chen, S. (2017). Aristotle on The Senses of Nature and The Naturalness of The City. Mnemosyne A Journal of Classical Studies, 1-22.
  7. Cohen, M. (2020). Platon'dan Mao'ya Siyaset Felsefesi (H. Bravo, Çev.). Fol Kitap.
  8. Cornford, F. M. (2022). Platon’un Kozmolojisi (Ö. Orhan, Çev.). alBaraka Yayınları.
  9. El-Câbirî, M. Â. (2018). İbn Haldun’un Düşüncesi Asabiyet ve Devlet (M. Çelik, Çev.). Mana Yayınları.
  10. Dale, S. F. (2018). Marakeş’in Portakal Ağaçları İbn Haldun ve İnsan Bilimi (A. Ay, Çev.). Say Yayınları.
  11. Devvânî, C. (2019). Ahlâk-ı Celâlî (E. Okumuş, Çev.). Fecr Yayınları.
  12. Fârâbî. (1983). Tahsîlu’s-Sa‘âde (C. Ali Yasin, Thk.). Dâru'l-Endelüs.
  13. Fârâbî. (1999). İlimlerin Sayımı, (A. Arslan, Çev.). Vadi Yayınları.
  14. Fârâbî. (2018). El-Medînetü’l-Fâzıla (Y. Aydınlı, Haz. ve Çev.). Litera Yayıncılık.
  15. Gökdağ, K. (2019). İktidar Teleolojisi İbn Haldun’un Toplum ve Siyaset Düşüncesinde Asabiyet. Klasik Yayınları.
  16. İbn Haldûn. (2004). Mukaddime (C. 1), (A. M. ed-Derviş, Thk.). Dâru Ya‘rub.
  17. İbn Miskeveyh, E. A. A. (2017). Tertîbu’s-Sa‘âdât ve Menâzilu’l-Ulûm (H. Özturan, Nşr. ve Çev.). Klasik Yayınları.
  18. İbn Sînâ, E. A. (2004). Kitâbu’ş-Şifâ Metafizik (C. 1), (E. Demirli ve Ö. Türker, Çev.). Litera Yayıncılık.
  19. İbn Sînâ, E. A. (2021). Kitâbü’ş-Şifâ: Nefs (M. Z. Tiryaki, Haz.). Türkiye Bilimler Akademisi.
  20. Kınalızâde, A. Ç. (2007). Ahlâk-ı Alâî (M. Koç, Haz.). Klasik Yayınları.
  21. Korkut, Ş. (2006). İbn Haldûn’un ‘es-Siyâsetü’l-medeniyye’ Teorisini Eleştirisi. İslâm Araştırmaları Dergisi, 15, 115-140.
  22. Korkut, Ş. (2015). Fârâbî’nin Siyaset Felsefesi. Atlas Kitap.
  23. Kömbe, İ. (2021). Tarihsel ve Teorik Açıdan Adalet Dairesinin Uzun Formu. İçinde R. Şentürk (Ed.), İslâm’da Medeniyet Bilimleri Tarihi (C. 1) (ss. 299-317). İbn Haldun Üniversitesi Yayınları.
  24. Kömbe, İ. (2022). Otorite (Auctoritas) ile Otoritenin Kullanımı (Potestas) Açısından Halife-Sultan Kavramı. İçinde M. F. Yalçın ve İ. Aksu (Ed.), İslâm Düşünce Tarihinde Otorite Kavramı (ss. 11-45). Nobel Yayıncılık.
  25. Kömbe, İ. (2024). Ahlâk-ı Alâî’de Ahlaki Erdem, Siyasi Erdem ve Gerçek Mutluluk: Karşılaştırmalı Bir Analiz. İçinde Ö. Türker ve E. Aliyev (Ed.), Osmanlı’da İlm-i Ahlâk (ss. 239-259). İsar Yayınları.
  26. Köse, H. M. (2009). Siyaset. İçinde TDV İslâm Ansiklopedisi (C. 37) (ss. 294-299). Türkiye Diyanet Vakfı.
  27. Lord, C. (2022). Aristoteles (B. Akar, Çev.). İçinde L. Strauss ve J. Cropsey (Ed.), Siyaset Felsefesi Tarihi (M. Akkurt, Haz.) (ss. 141-179). Babil Kitap.
  28. Omay, N. M. (2010). Aristoteles’te İnsanın Nihai Amacı [Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=GucCm6AccG-RYnxC8VWzrA&no=EyfFN4lXv4rtO8pUK3Rcng.
  29. Oraldi, A. (2023). Human and Non-Human Political Animals: Aristotle’s “Metaphysical Biology” As The Basis Of Political Animality. Naturaleza y Libertad Revista de Estudios İnterdisciplinares, 17, 141-161.
  30. Papadis, D. (2006). Is man by nature a political and good animal, according to Aristotle? Phronimon, 1(7), 21-33.
  31. Pekcan, A. (2003). İhtiyaç Kavramı ve İbn Haldun’un Umran Teorisine Etkileri. İslâmî Araştırmalar Dergisi, 16(4), 524-532.
  32. Peters, F. E. (2004a). Diáthesis. İçinde H. Ünler (Çev. Haz.). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü (ss. 70-71). Paradigma Yayıncılık.
  33. Peters, F. E. (2004b). Hormê. İçinde H. Ünler (Çev. Haz.). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü (ss. 157-158). Paradigma Yayıncılık.
  34. Peters, F. E. (2004c). Oreksis. İçinde H. Ünler (Çev. Haz.). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü (s. 268). Paradigma Yayıncılık.
  35. Peters, F. E. (2004d). Phûsis. İçinde H. Ünler (Çev. Haz.). Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü (ss. 298-302). Paradigma Yayıncılık.
  36. Platon. (1992). Devlet (S. Eyüboğlu ve M. A. Cimcoz, Çev.). Remzi Kitabevi.
  37. Rohde, E. (2020). Psykhe Yunanlarda Ruhlar Kültü ve Ölümsüzlük İnancı (Ö. Orhan, Çev.). Pinhan Yayıncılık.
  38. Ross, D. (2002). Aristoteles (A. Arslan, Çev.). Kabalcı Yayınevi.
  39. Sağsöz, O. (2019). İbn Haldun’un Mukaddime’sinde Maişet Yolları. Vakıfbank Yayınları.
  40. Strauss, L. (2024). Klasik Siyaset Felsefesinde Şehir Ve İnsan (B. Akar, Çev.). Babil Kitap.
  41. Taşköprîzâde. (2014). Şerhu’l-Ahlâki’l-Adudiyye (M. Arıcı, Çev.). Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı.
  42. Taşköprîzâde. (2016). Es-Se‘âdetü’l-Fâhira fî Siyâdeti’l-Âhira (S. T. Erel, Thk. ve Çev.). İstanbul Medeniyet Üniversitesi Yayınları.
  43. Taylor, A. E. (2020). Aristoteles Varlık, Erdem ve Yöntem (A. Çetinkaya, Çev.). Fol Kitap.
  44. Tiryaki, M. Z. (2019). İbn Sînâ’nın Kitâbü’n-Nefs’inde Beden ve Bedensellik. İçinde Ö. Türker ve İ. H. Üçer (Ed.), İnsan Nedir? (ss. 371-431). İlem Yayınları.
  45. Tusî, N. (2007). Ahlâk-ı Nâsırî (A. Gafarov ve Z. Şükürov, Çev.). Litera Yayıncılık.
  46. Türker, Ö. (2019). İslâm Düşüncesinde İlimler Tasnifi. İçinde M. Arıcı (Ed.), İlimleri Sınıflamak (ss. 63-93). Klasik Yayınları. 
Share
Back to top
Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Print ISSN: 1303-8303, Published by AccScience Publishing
We use cookies on our website to ensure you get the best experience.
Read more about our cookies here
Accept