The Obligatory-Arbitrariness Contradiction in God's Actions About Man-The Debate Between the Mu'tazilites and the Ash'aris a Methodological Critique-
One of the main debates among the sects of creed is the problem of how to define the meaning, which is the basis for the realization of divine acts, when it comes to human actions related to religion. The Mu'tazila believed that when man does deeds in accordance with religion, God must also do actions to support this, and they reached the idea of "necessity"; The Ash'arites, on the other hand, believed that God is not obligated to anything, regardless of the reason, and adopted an approach that could be understood as "arbitrariness". In our opinion, the main reason why religious sects are positioned at two extremes on a certain issue, even if they are within the same belief paradigm, is sectarian solidarity, which is backed by political, cultural and social factors. The natural result of sectarian solidarity is the weakness shown in dealing with the provisions of the Qur'an on the subject in its entirety. In this study, firstly, the thoughts of Mu'tazilites and Ash'arites about the divine actions that take place in relation to the religious deeds of man will be briefly discussed, and then the approach of the Qur'an on this subject will be given. We think that the conceptual framework we propose to determine the approach of the Qur'an on this issue is functional in preserving the integrity that is ignored due to sectarian reflexes. We think that the conceptual framework we propose to determine the approach of the Qur'an on this issue is functional in preserving the integrity that is ignored due to sectarian reflexes.
- Abrahamov, B. (2010). İslâm Kelâmı. İnsan Yayınları.
- Aslantatar, N., & Yıldız, İ. (2022). Teodik Bireyciliğe Karşı İvaz Teorisi. İslami Araştırmalar Dergisi, 33(2), 408.
- Aytepe, M. (2019). Mu’tezile’nin Aslah Teorisi ve Basra Mu’tezile’sinin Aslah Anlayışının Tahlili. Yakın Doğu Üniversitesi İslam Tetkikleri Merkezi Dergisi, 5(1), 85-103.
- Bağdadî, A. (2002). Usûlu’d-Dîn. Dârü’l-Kütübü’l-İlmiyye.
- Cüveynî, İ.-H. (1950). Kitâbu’l-İrşâd,. Maktebetu’l-Hancî.
- Draz, M. A. (2002). Kur’an Ahlakı. İz Yayıncılık.
- Elkaisy-Friemuth, M. (2006). God and Humans in Islamic Thought: Abd al-Jabbar, Ibn Sina and Al-Ghazali (Culture and Civilization in the Middle East) (1. bs). http://gen.lib.rus.ec/book/index.php?md5=0ceb0c89eadf5d712ab533c3f5d6a9b3
- Gazalî, E. H. M. (1907). Faysalü’t-Tefrikâ,. Matbaatü’s-Saade.
- Gazalî, E. H. M. (2012). El-İktisâd fî’l-İ’tikâd. Klasik Yayınları.
- Giritli Sırrı Paşa. (1292). Şerhü’l-Akâid Tercümesi (C. 1-2).
- İbn Haldun. (1996). Lübâbü’l-Muhassal fî Usûli’d-Dîn. Dârü’l-Ma’rifeti’l-Câmiiyye,.
- Kadı Abdülcebbâr, E.-H. (1185). Müteşâbihü’l-Kur’ân (C. 1-1-2). Dârü’t-Türâs.
- Kadı Abdülcebbâr, E.-H. (1996). Şerhu Usûli’l-Hamse. Mektebetu Vehbe.
- Kadı Abdülcebbâr, E.-H. (2012a). El-Muğnî fî Ebvâbi’t-Tevhîd ve’l-Adl (C. 1-14). Dârü’l-Kütübü’l-İlmiye.
- Kadı Abdülcebbâr, E.-H. (2012b). El-Muğnî fî Ebvâbi’t-Tevhîd ve’l-Adl (C. 13). Dârü’l-Kütübü’l-İlmiye.
- Küçük, A. (1988). Ahid. İçinde İslam Ansiklopedisi (C. 1, ss. 532-533). Türkiye Diyanet Vakfı.
- Pezdevî, E.-Y. M. (2003). Usûlu’d-Dîn. Mektebetü’l-Ezheriyye li’t-Türâs.
- Râvî, A.-S. (1986). Sevretü’l-Akl. Darü’ş-Şuûn.
- Şehristanî, E.-F. M. b. A. (t.y.). Nihâyetü’l-İkdâm.
- Şehristanî, E.-F. M. b. A. (1993). El-Milel ve’n-Nihal. Dârü’l-Ma’rife.
- Taftazanî, S. (1982). Şerhü’l-Akâid. Dergâh Yayınları.
- Teftâzânî, S. M. b. Ö. (2019). Makâsıdu’l-Kelâm fı̂ ‘Akâı̇dı̇’l-İslâm-Kelâm İlminin Maksatları. Türkı̇ye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
- Yıldız, İ. (2021). Mümkün En İyi Dünya ve Kötülük. İslami Araştırmalar Dergisi, 32(3), 634-641.
- Zerkeşî, E. A. B. (1992). Bahru’l-Muhît. Dârü’s-Safve.