Music in The Thought of Nietzsche: The Sound of the Innermost Abyss of Being
According to Nietzsche, who defines himself as the apostle of Dionysus, music is also Dionysian. For Nietzsche, who expresses existence as a flow and becoming without reducing it to a fixed and static essence, if the leaven of this flow and becoming is Dionysian music, the timbre of this music is Apollonian. It is possible to see Schopenhauer's philosophical magic in Nietzsche's interpretation of music. Although Schopenhauer's objection to the teachings that the source of existence is divine is noted as a shocking thesis in the agenda of the Judeo-Christian doctrine; for Nietzsche, the meaning Schopenhauer attributes to music is at the same address with these teachings: Music is a way of escaping from life. However, Schopenhauer's objection to Judeo-Christian doctrine was transformed in Nietzsche's hands into the evaluation of life as an aesthetic phenomenon. The two main elements of language, which are the means of experiencing life as an aesthetic phenomenon, are metaphorical and musical expression. According to Nietzsche, it is music that creates even metaphorical expression. This study examines the phenomenon of music, which, according to Nietzsche, is the address of the power that can justify the existence of even the worst world.
- Aristoteles. (2002). Poetika (İ. Tunalı, Çev.). Remzi Kitabevi.
- Aristoteles. (2017). Poetika-Şiir Sanatı Üzerine (N. Kalaycı, Çev.). Pharmakon Yayınevi.
- Can, Ş. (2011). Klasik Yunan Mitolojisi. Ötüken Neşriyat.
- Clark, M. (1990). Nietzsche on truth and philosophy. Cambridge University Press.
- Çevikbaş, S. (2019). Nietzsche’nin Hakikat Anlayışı: Yorum, Yalan ve Yanılsama Olarak Hakikat. Özne, 31, 35-54.
- Durakoglu, A., Steinmann, M., & Tuncel, Y. (2022). Nietzsche and Music: Philosophical Thoughts and Musical Experiments. Cambridge Scholars Publishing.
- Dürüşken, Ç. (2023). Antikçağ Felsefesi Homeros’tan Augustinus’a Bir Düşünce Serüveni. Alfa Yayınları.
- Erhat, A. (1996). Mitoloji Sözlüğü. İçinde Procrustes. Remzi Kitabevi.
- Esenyel, A. (2020). Nietzsche’nin Sokrates’i Kimdir? Beytulhikme An International Journal of Philosophy, 10(3), 935-955.
- Lasserre, P. (2017). Nietzsche’nin Müzik Üzerine Düşünceleri, (İ. Usmanbaş, Çev.). Pan Yayıncılık.
- Megill, A. (2008). Aşırılığın Peygamberleri: Nietzsche, Heidegger, Foucault, Derrida (T. Birkan, Çev.). Ayraç Kitabevi Yayınları.
- Moritz, B. T. (2002). The music and thought of Friedrich Nietzsche [PhD Thesis]. Northwestern University.
- Nietzsche, F. (2003). Şen Bilim, (L. Özşar, Çev.). Asa Kitabevi.
- Nietzsche, F. (2017a). Ahlak Ötesi Anlamda Doğru ve Yalan Üzerine (O. Aktaş, Çev.). Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
- Nietzsche, F. (2017b). Yunan Tragedyası Üzerine İki Konferans (M. Kahraman, Çev.). Say Yayınları.
- Nietzsche, F. (2020a). Ahlakın Soykütüğü Üstüne (A. İnam, Çev.). Say Yayınları.
- Nietzsche, F. (2020b). İyinin ve Kötünün Ötesinde (M. Tüzel, Çev.). Türkiye İş Bankası Yayınları.
- Nietzsche, F. (2020c). Putların Alacakaranlığı (M. Tüzel, Çev.). Türkiye İş Bankası Yayınları.
- Nietzsche, F. (2021). Tragedyanın Doğuşu, (M. Tüzel, Çev.). Türkiye İş Bankası Yayınları.
- Platon. (2000). Kratylos (C. Karakaya, Çev.). Sosyal Yayınlar.
- Poggi, G. (2014). Modern Devletin Gelişimi: Sosyolojik Bir Yaklaşım (Ş. Kut & B. Toprak, Çev.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yay.
- Roskin, M. (2007). Çağdaş Devlet Sistemleri: Siyaset, Coğrafya, Kültür (B. Seçilmişoğlu, Çev.). Adres Yayınları.
- Schopenhauer, A. (2020). İsteme ve Tasavvur Olarak Dünya (A. O. Aktaş, Çev.). Doğu-Batı Yayınları.
- Young, J. (2020). Nietzsche (B. O. Doğan, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- Zeller, E. (2022). Grek Felsefesi Tarihi (A. Aydoğan, Çev.). Say Yayınları.