AccScience Publishing / BIJP / Volume 14 / Issue 4 / DOI: 10.29228/beytulhikme.77947
Cite this article
2
Views
Related Info Links
More by Authors Links
Journal Browser
Volume | Year
Issue
Search
News and Announcements
View All
RESEARCH ARTICLE

The Function of Politics in the Acquisition of Virtue and Perfection According to al-Fārābī 

Esra Kodal1
Show Less
1 Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, İslami İlimler Fak., Felsefe ve Din Bilimleri Bölümü 51240, Niğde, Türkiye
BIJP 2024, 14(4), 1103–1124; https://doi.org/10.29228/beytulhikme.77947
Received: 17 August 2024 | Published online: 29 December 2024
© 2024 by the Authors. This article is an open access article distributed under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution -Noncommercial 4.0 International License (CC-by the license) ( https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/ )
Abstract

In this article examines the idea of the human being on which virtuous politics is based according to al-Fārābī and its role in the process of his perfection. The philosopher argues that the most important function of politics is that it aims to ensure the virtue and perfection of every individual in society. This goal means supporting their natural and intellectual development, which requires that human nature be taken into account and the possibilities for their perfection be determined accordingly. In his theory, will examine the way in which the political administration should pursue this goal, how it should support the processes of the perfection of individuals with different capacities and conditions, and the possibility of transforming the principles and behaviours that it establishes its legal framework into virtue and perfection through a conscious choice in their lives.

Keywords
Islamic Philosophy
al-Fārābī
intellect
virtue
perfection
happiness
politics.
References
  1. Aristoteles. (2014). Nikomakhos’a Etik (F. Akderin, Çev.). Say Yayınları.
  2. Aristoteles. (2019). Ruh Üzerine (Ö. Aygün & Y. G. Sev, Çev.; 2. bs). Pinhan Yayıncılık.
  3. Arkan, A. (2005). Fârâbî’nin Gözüyle Ahlâk-Siyaset İlişkilerinin Analizi. 2. Siyasette ve Yönetimde Etik Sempozyumu, 387-396.
  4. Aydınlı, Y. (2017a). Fârâbî’de Tanrı-İnsan İlişkisi (5. bs). İz Yayıncılık.
  5. Bircan, H. H. (2004). İslam Ahlak Felsefesinde “En Yüce Gaye” Kavramı ve Ahlaki Değerlerin Belirlenimi. İslâmî Araştırmalar Dergisi, 16(3), 422-429.
  6. Butterworth, C. E. (2008). Ahlak ve Siyaset Felsefesi (M. C. Kaya, Çev.). İçinde P. Adamson & R. C. Taylor (Ed.), İslam Felsefesine Giriş (3. bs). Küre Yayınları.
  7. Çağrıcı, M. (1995). Fazilet. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/fazilet
  8. Durak, N. (1995). Platon ve Farabi Felsefesinde Erdem Kavramı [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  9. Fahri, M. (2021). İslam Ahlâk Teorileri (M. İskenderoğlu & A. Arkan, Çev.; 6. bs). Litera Yayıncılık.
  10. Fârâbî. (1964). Kitâbü’s-Siyâseti’l-medeniyye. Dâru’l-Meşrik.
  11. Fârâbî. (1971). Fusûl müntezeʿa. Dâru’l-Meşrik.
  12. Farabî. (1974). Farabî’nin Üç Eseri: Mutluluğu Kazanma, Eflatun Felsefesi ve Aristo Felsefesi (H. Atay, Çev.). Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları.
  13. Fârâbî. (1987). Risâletü’t-Tenbîh ʿalâ sebîlis-saʿâde. el-Câmiatü’l-Ürdüniyye.
  14. Fârâbî. (1995). Kitâbu Tahsîli’s-saʿâde. Dâr ve Mektebetü’l-Hilâl.
  15. Fârâbî. (1996). İhsâu’l-ulûm. Dâr ve Mektebet’ül-Hilâl.
  16. Fârâbî. (2012). Es-Siyâsetü’l-medeniyye veya Mebâdi’ül-mevcudât (M. S. Aydın, A. Şener, & M. R. Ayas, Çev.; 2. bs). Büyüyen Ay Yayınları.
  17. Fârâbî. (2019). Kitâbü’l-Mille: Din Üzerine (Y. Aydınlı, Çev.). Litera Yayıncılık.
  18. Fârâbî. (2022). Fusûlün Müntezea: Seçilmiş Fasıllar (Y. Aydınlı, Çev.). Litera Yayıncılık.
  19. Fârâbî. (2014a). Aklın Anlamları: Risâle fî meâni’l-akl. İçinde M. Kaya (Ed.), İslam Filozoflarından Felsefe Metinleri (9. bs). Klasik Yayınları.
  20. Fârâbî. (2018a). el-Medînetü’l-fâzıla: Tanrı, Alem, İnsan (Y. Aydınlı, Çev.). Litera Yayıncılık.
  21. Fârâbî. (2014b). Felsefenin Temel Meseleleri: Uyûnu’l-mesâil. İçinde M. Kaya (Ed.), İslam Filozoflarından Felsefe Metinleri. Klasik Yayınları.
  22. Fârâbî. (2018b). Harfler Kitabı: Kitâbu’l-Hurûf (Ö. Türker, Çev.). Litera Yayıncılık.
  23. Fârâbî. (2014c). Kitâbu’l-Burhân: Burhân Kitabı (Ö. Türker & Ö. M. Alper, Çev.). Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
  24. Fârâbî. (2018c). Mutluluğun Kazanılması (A. Arslan, Çev.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  25. Fârâbî. (2017b). Mutluluk Yoluna Yöneltme: Tenbîh alâ sebîli’s-sa‘âde (H. Özcan, Çev.). İçinde Fârâbî’nin İki Eseri. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınları.
  26. Fârâbî. (2018d). Platon Kanunlarının Özü (Telhîsu Nevâmîsi Eflatun) (F. Olguner, Çev.). Aktif Düşünce Yayınları.
  27. Fârâbî. (2017c). Siyaset Felsefesine Dair Görüşler: Fusûlu’l-Medenî (H. Özcan, Çev.). İçinde Fârâbî’nin İki Eseri. Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınları.
  28. Gökdağ, K. (2022). Tedbîrin Siyasî Boyutları: İslâm Siyaset Düşüncesinin Oluşumu. İçinde İslâm Düşünce Atlası. https://islamdusunceatlasi.org/tedbrin-siyas-boyutlari-islm-siyaset-dusuncesinin-olusumu#
  29. İbn Haldun. (2018). Mukaddime (S. Uludağ, Çev.; 18. bs). Dergâh Yayınları.
  30. Kaya, M. C. (2022). Teori ve Pratik Arasında İnsanî Yetkinlik: İbn Sînâ Bağlamında Bir Değerlendirme. Din ve Felsefe Araştırmaları, 5(2), 157-173.
  31. Kindî. (2021). Kindî’nin Tarifler Üzerine Risalesi (M. Kaya, Çev.). İçinde Kindî: Felsefî Risâleler (5. bs). Klasik Yayınları.
  32. Korkut, Ş. (2018). Fârâbî’nin Siyaset Felsefesi, Kökenleri ve Özgünlüğü. Atlas Kitap.
  33. Kutluer, İ. (1989). İslam Felsefesi Tarihinde Ahlak İlminin Teşekkülü [Doktora Tezi]. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  34. Kutluer, İ. (1998). Akıl ve İtikad: Kelâm ve Felsefe İlişkileri Üzerine Araştırmalar (2. bs). İz Yayıncılık.
  35. Leaman, O. (2015). Ortaçağ İslam Felsefesine Giriş (T. Koç, Çev.; 3. bs). İz Yayıncılık.
  36. Mahdi, M. S. (2010). Alfarabi and the Foundation of Islamic Political Philosophy. The University of Chicago Press.
  37. Özturan, H. (2013). Akıl ve Ahlâk: Aristoteles ve Fârâbî’de Ahlâkın Kaynağı. Klasik Yayınları.
  38. Petters, F. E. (2004). Arete (H. Hünler, Çev.). İçinde Antik Yunan Terimleri Sözlüğü. Paradigma Yayınları.
  39. Platon. (2022). Timaios: Doğa Üzerine (Ö. Orhan, Çev.). Fol Yayınları.
  40. Türker, Ö. (2006). Nefis. İçinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/nefis#2-islam-dusuncesi
  41. Umut, H. (2009). İnsan Doğası Temelinde Fârâbî’nin Toplum ya da Devlet Görüşü. Dîvân Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi, 14(27), 119-144.
  42. Uysal, E. (2005). Kindî ve Fârâbî’de Akıl ve Nefs Kavramlarının Ahlâkî İçeriği. Uluslararası Fârâbî Sempozyumu Bildirileri.
  43. Yıldırım, Ö. A. (2022). Fârâbî’de Vahiy ve Nübüvvet: İlahi Manaların İnsani Kelimelere Dönüşmesinde Mütehayyile Gücünün Rolü. İçinde C. Kalkan (Ed.), Mahiyet ve Hakikat Bağlamında Vahiy Olgusu Sempozyumu (ss. 413-432). Selçuk Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Yayınları.
Share
Back to top
Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Print ISSN: 1303-8303, Published by AccScience Publishing