The Discussion of Radical Evil in the Context of Kant's Idea of Freedom and Adorno's Negative Moral Philosophy
Kant claims that human being has a natural propensity to evil and presents this propensity as a basis for the realization of freedom. He acknowledges that the person bearing the trait of free existence is bound to act in line with the moral law, and in that vein also with the deontology in order to avoid the evil. Adorno, on the other hand, claims that there exists no freedom in the sense Kant assumes in the today’s world. Extrapolating from negative moral philosophy, Adorno tries to show that Kantian duty-based ethics can operate as an instrument legitimating the evil available. This article focuses on how Kant grounds the doctrine of radical evil within the scope of the relationship between freedom and evil and it elaborates on the way of commentating Adorno’s objections to Kant within the context of the negative moral philosophy.
- Adorno, T. (2012). Ahlak Felsefesinin Sorunları. (Çev. T. Birkan). İstanbul: Metis Yayınları.
- Adorno, T. (2006). History and Freedom: Lectures 1964-1965. (Trans. R. Livingstone, Ed. R. Tiedemann). Cambridge: Polity Press.
- Adorno, T. (2011). Kültür Endüstrisi-Kültür Yönetimi. (Çev. N. Ülner, M. Tüzel & E. Gen). İstanbul: İletişim Yayınları.
- Adorno, T. (2017). Minima Moralia. (Çev. O. Koçak & A. Doğukan). İstanbul: Metis Yayınları.
- Adorno, T. (2016). Negatif Diyalektik. (Çev. Ş. Öztürk). İstanbul: Metis Yayınları.
- Allison, H. E. (1990). Kant’s Theory of Freedom. Cambridge: Cambridge University Press.
- Arendt, H. (2017). Düşünmek ve Ahlaki Değerlendirmeler. Cogito, 86, 156-179.
- Bernstein, R. J. (2002). Radikal Kötülük: Bir Felsefi Sorgulama. (Çev. N. Erdoğan & F. Deniztekin). İstanbul: Varlık Yayınları.
- Coşkun, B. (2012). Hannah Arendt’te “Radikal Kötülük” Problemi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Dews, P. (2017). Adorno: Toplumsal Bir Kategori Olarak Radikal Kötülük. Cogito, 86, 124-150.
- Esgün, T. G. (2017). Adorno’da Yaşam ve “Doğru” Yaşam. Ethos: Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar. 10 (1), 95-113.
- Formosa, P. (2007). Kant on the Radical Evil of Human Nature. The Philosophical Forum. 38 (3), 221-245.
- Freyenhagen, F. (2013). Adorno’s Practical Philosophy: Living Less Wrongly. Cambridge: Cambridge University Press.
- Gülenç, K. (2014). Adorno’da Dil ve Sanat. İoanna Kuçuradi: Çağın Olayları Arasında. (Ed. B. Çotuksöken, G. Uygur ve H. Şimga). İstanbul: Tarihçi Kitabevi, 274-297.
- Hare, J. E. (1996). The Moral Gap: Kantian Ethics, Human Limits, and God’s Assistance. Oxford: Clarendon.
- Kant. I. (2002). Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi. (Çev. İ. Kuçuradi). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
- Kant, I. (1984). Aydınlanma Nedir? Sorusuna Yanıt. Immanuel Kant: Seçilmiş Yazılar. (Çev. N. Bozkurt). İstanbul: Remzi Kitabevi, 213-221.
- Kant, I. (1998a). Critique of Pure Reason. (Ed. & Trans. Paul Guyer & Allen W. Wood). Cambridge: Cambridge University Press.
- Kant, I. (1982). Dünya Yurttaşlığı Amacına Yönelik Genel Bir Tarih Düşüncesi. (Çev. Uluğ Nutku). Yazko Felsefe Yazıları 4, 117-129.
- Kant. I. (1998b). Religion within the Boundaries of Mere Reason. Religion within the Boundaries of Mere Reason and Other Writings. (Ed. A. Wood & G. di Giovanni). Cambridge: Cambridge University Press, 31-192.
- Kant, I. (1999). Pratik Aklın Eleştirisi. (Çev. İ. Kuçuradi, Ü. Gökberk ve F. Akatlı). Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
- Morgan, S. (2005). The Missing Formal Proof of Humanity’s Radical Evil in Kant’s Religion. The Philosophical Review. 114/1, 63-114.
- Oranlı, İ. (2014). Kant’ın Etik Anlayışı ve Radikal Kötülük Mefhumu. Felsefi Düşün, 3, 65-76.
- Wood, A. (1970). Kant’s Moral Religion. Ithaca & London: Cornell University Press.