Author :
Abstract
Bu araştırmanın amacı dini düşünce gelişiminde ‘Çocuklar için Felsefe (P4C)’ eğitiminin etkisini ortaya koymaktır. Araştırma yakınsayan paralel desene göre oluşturulmuş karma bir çalışmadır. Araştırmanın nicel verileri deney ve kontrol grubuna uygulanan ‘İnanç veya Dünya Görüşü Gelişim Ölçeği’ ile elde edilmiştir. Araştırmanın nitel verileri ise öğrenci günlükleri, öğrenci görüşme formları ve oturumlar boyunca tutulan video kayıtlarının analizinden elde edilmiştir. Oturumlar boyunca meydana gelen diyaloglar yazıya geçirilmiş ve çok yönlü analiz edilerek kodlanmıştır. Her oturumdan sonra öğrencilerin o hafta yapılan etkinliklerle ilgili düşüncelerini içeren günlükler tutması istenmiş, bu günlükler daha sonra tematik kodlama yoluyla sadeleştirilmiştir. Deneysel çalışmanın sonunda öğrencilerle görüşülmüş, öğrencilerin oturumlar sırasında edindikleri izlenimler ve kazanımlar değerlendirilmiştir. Araştırmanın nitel ve nicel verilerinden elde edilen bulgular, P4C eğitim programının öğrencilerin dini bağlılıklarını tahrip etmediğini, aksine güçlendirdiğini göstermiştir. Ayrıca bu programın öğrencilerin anlama, sorgulama, farkına varma, günlük hayatla ilişkilendirme, yorumlama ve düşüncelerini temellendirme gibi düşünsel becerilerin gelişimine katkı sağladığı görülmüştür.
Keywords
Abstract
The aim of this study is to examine the impact of Philosophy for Children (P4C) education on the development of religious thinking. A mixed-methods research design was employed. The study was structured according to a convergent parallel mixed-methods design. The quantitative data were obtained through the “Faith or Worldview Development Scale,” which was administered to both the experimental and control groups. The qualitative data, on the other hand, were derived from student journals, student interview forms, and the analysis of video recordings collected throughout the sessions. The dialogues that emerged during the sessions were transcribed and coded through a multi-layered analytical process. After each session, students were asked to keep journals in which they reflected on the weekly activities, and these journals were later refined through thematic coding. At the end of the experimental process, interviews were conducted with the students to evaluate their impressions and the competencies they had developed during the sessions. Findings obtained from both the qualitative and quantitative data indicate that the P4C program does not undermine students’ religious commitment; rather, it strengthens it. Furthermore, the program was found to contribute to the development of various cognitive skills, including comprehension, inquiry, awareness, real-life association, interpretation, and reasoning.
