Author :
Abstract
Bu çalışma, insanların Üretken Yapay Zeka (ÜYZ) teknolojileri ile dilsel etkileşimini Hans-Georg Gadamer’in felsefi hermeneutiği açısından analiz etmektedir. Çalışmada elde edilen sonuçlar şu şekilde sıralanabilir: i) ÜYZ’nin ontolojisi ele alınırken bir işlevi taklit etmek ile bir özelliğe sahip olmak arasında bir ayrım yapılmalıdır; ii) ÜYZ teknolojileri, bu işlevlerin temelini oluşturan insan benzeri özelliklere sahip olmak zorunda olmaksızın belirli insan benzeri zihinsel işlevleri taklit edebilir; iii) Postmodern dönemde meydana gelen algı dönüşümü, ÜYZ’nin insan benzeri özelliklere sahip olduğu algısıyla birleştiğinde ontolojik bir yanılsamaya yol açmış durumdadır.
Keywords
Abstract
This study analyses the linguistic interaction of human beings with Generative Artificial Intelligence (GAI) technologies in terms of Hans-Georg Gadamer’s philosophical hermeneutics. It can thus be concluded that: i) a distinction must be drawn between imitating a function and possessing a property when dealing with the ontology of GAI; ii) GAI technologies are capable of imitating certain human-like mental functions without necessarily possessing the human-like properties that underpin these functions; iii) the transformation of perception that has occurred in the postmodern period, coupled with the perception that GAI possesses human-like properties, gives rise to an ontological illusion.
