Author :
Abstract
Bu makalede, zaman içinde değişen güç ilişkileri karşısında bir siyasi iktidarın varlığını sürdürmesinin koşulları Spinoza'nın demokrasi fikri bağlamında analiz edilecektir. Spinoza'yı demokrasinin normatif bir savunucusu olarak görenlerin aksine, bu makale onun demokrasiyle işlevselci bir ilişki kurduğunu savunmaktadır. Spinoza için demokrasi, siyasi gücün sürekliliğini sağlamak için halkın gücünün en etkili şekilde organize edildiği bir sistemdir. Bu sistem, rasyonel yasalar, iyi yapılandırılmış vatandaş katılımı ve iktidar ilişkilerinin rasyonel düzenlenmesi ilkelerine dayanmaktadır. Spinoza, demokrasiyi, tutkuları düzenleyerek ve ortak aklın üstünlüğünü uygulayarak siyasi bir gücün hayatta kalabileceği bir araç haline getirir. Sıradan insanları rasyonel vatandaşlara dönüştürmenin zorluğu, Spinoza'nın demokrasi fikrinin bir ideal olmaya devam ettiğine ve siyasi iktidarın mutlak sonsuzluğa ulaşmasının imkansızlığına işaret eder.
Keywords
Abstract
In this article, the conditions for the continued existence of political power in the face of changing power relations over time will be analysed in the context of Benedictus Spinoza's idea of democracy. In contrast to those who see Spinoza as a normative proponent of democracy, this article argues that he establishes a functionalist relationship to democracy. For Spinoza, democracy is a system in which the power of the people is organised in the most effective way to ensure the continuity of political power. This system is based on the principles of rational laws, well-structured citizen participation, and rational regulation of the power relations. Spinoza makes democracy a means by which a political power can survive by regulating the passions and enforcing the supremacy of common sense. The difficulty of transforming ordinary people into rational citizens points to the fact that Spinoza's idea of democracy remains an ideal, and to the impossibility of political power achieving absolute eternity.
