Author :
Abstract
Bu makale, Freud’un Nachträglichkeit kavramını varoluşsal olarak okuma girişimidir. Freud’a göre, geçmiş anılar kendi başına travmatik olmayıp, sonradan yaşananların ışığında travmatik hale gelir. Benzer şekilde, şimdi yaşanan travmatik deneyimler de geçmiş anıların geleceğe ertelenmiş anlamlarıyla açığa çıkar. Dolayısıyla Nachträglichkeit hem ileriye doğru bir hareketle/ertelenmiş eylem hem de geriye doğru bir hareketle/geriye dönük olarak yorumlanır. Freud’un dürtü, cinsellik, Oedipus kompleksi, bilinçdışı, O/id ve duygusal yoğunluk anlayışlarına odaklanan makale, Benin iç dünyaya fırlatıldığını, kökeninin bilinçdışı olduğunu, bilinçdışındakilerle ilişki içinde şekillendiğini ve bunun geçmiş, şimdi, gelecek arasındaki dinamik yapıda gerçekleştiğini göstermeyi amaçlamaktadır. Geçmiş yaşantımızdaki en eski, güçlü anılar zihinsel, dilsel ve cinsel olgunlaşmamışlığımız nedeniyle, çevirileri yapılamadan bastırılır. Nachträglichkeit bağlamında buna sahipsiz deneyim, kaçırılmış karşılaşma denir ve Ben bunların üzerinde varlığını kurar. İşte Nachträglichkeit bebeklik-yetişkinlik, özne-dünya, geçmiş-şimdi-gelecek, bilinçdışı-bilinç, Ben-O, fantezi-kurgu ve düşünce-duygu arasındaki ilişkilere dair söyledikleriyle, varoluşsal olarak kökenimizi görünür kılar.
Keywords
Abstract
This article is an attempt to read Freud's concept of Nachträglichkeit existentially. According to Freud, past memories are not traumatic in themselves, but become traumatic in light of subsequent experiences. Similarly, traumatic experiences in the present are revealed through the deferred meanings of past memories in the future. Therefore, Nachträglichkeit is interpreted both as a forward movement/deferred activity and as a backward movement/retrospective activity. Focusing on Freud's understanding of drives, sexuality, the Oedipus complex, the unconscious, the It/id, and emotional intensity, the article aims to show that the Ego is thrown into the inner world, that its origin is the unconscious, that it is shaped in relation to the unconscious, and that this takes place within the dynamic structure between past, present, and future. Our oldest and most powerful memories from our past are repressed because they cannot be translated due to our mental, linguistic, and sexual immaturity. In the context of Nachträglichkeit, this is called an unclaimed experience, a missed encounter, and the Ego builds its existence upon these. Thus, Nachträglichkeit reveals our existential origin through its expressions on the relationships between infancy and adulthood, subject and world, past, present and future, unconscious and conscious, the Ego and the It, fantasy and fiction, and thought and emotion.
