Author :
Abstract
Nominalizm, Orta Çağ felsefesi içerisinde kristalize olan ve modern düşüncenin teşekkülünde rol oynayan temel ontolojik-epistemolojik izleklerden biridir. Kökeni Antik Yunan’daki tümeller tartışmasına dayanan bu kavram, Orta Çağ’da sistemli bir yapıya kavuşmuş, sonrasında farklı veçheleriyle modern felsefi yaklaşımların sınırlarını tayin eden ufuk çizgilerinden biri haline gelmiştir. Bu anlamıyla, birçok felsefi ve politik gelenek, nominalizmin sunduğu kavramsal imkânlar aracılığıyla yerleşik felsefi ortodoksiyi sorunsallaştırmışlardır. Bu çalışma, eleştirel teoriler bağlamında farklı düşünürlerin nominalizmi alımlama biçimlerini irdelemekte; bu doğrultuda özellikle Michel Foucault’nun "tarihsel nominalizm" yaklaşımını merkeze almaktadır. Makale ayrıca, anti-özcü düşüncenin en güçlü kuramsal dayanaklarından biri olan nominalizmin, çağdaş toplumsal hareketlerin ontolojik zeminini nasıl beslediğini ve Ockhamlı William’ın mirasının "muhalif habitus" içerisinde nasıl yeniden üretildiğini analiz edecektir.
Keywords
Abstract
Nominalism is one of the fundamental ontological-epistemological trajectories that crystallized within Medieval philosophy and played a decisive role in the constitution of modern thought. Rooted in the Ancient Greek debate on universals, this concept attained a systematic structure during the Middle Ages, becoming a horizon that defines the boundaries of modern philosophical practices. Various philosophical and political traditions have problematized established philosophical orthodoxy through the conceptual possibilities offered by nominalism. This study examines the reception of nominalism by different thinkers within the framework of critical theories, specifically focusing on Michel Foucault’s "historical nominalism." Furthermore, the article analyzes how nominalism, as one of the most potent theoretical foundations of anti-essentialist thought, nourishes the ontological ground of contemporary social movements and how the legacy of William of Ockham is reproduced within an "oppositional habitus".
