Author :
Abstract
Araştırma Çocuklar İçin Felsefe (P4C) yaklaşımının öğretmen eğitiminde kullanımını inceleyerek, felsefi sorgulama pratiklerinin öğretmen adaylarının eleştirel düşünme ve diyalojik etkileşim süreçlerini nasıl şekillendirdiğini araştırmaktadır. Eğitim literatüründe P4C çoğu zaman eleştirel düşünme becerilerini geliştirmeye yönelik pedagojik bir yöntem olarak ele alınmaktadır. Ancak bu çalışma P4C’yi, düşünme ve diyalogun epistemik, normatif ve etik boyutlarını öne çıkaran bir felsefi pratik olarak değerlendirmektedir. Bu perspektife göre eleştirel düşünme yalnızca ölçülebilir bilişsel becerilerden oluşan bir yetkinlik değil; gerekçelendirme, tutarlılık ve alternatif bakış açılarına açıklık içeren normatif bir düşünme pratiğidir. Araştırmada karma yöntem deseni kullanılmış; öğretmen adaylarıyla gerçekleştirilen P4C oturumlarında eleştirel düşünme eğilimlerine ilişkin nicel veriler ile diyalojik etkileşimlere yönelik nitel veriler birlikte analiz edilmiştir. Bulgular, P4C temelli diyalog süreçlerinin öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimlerini desteklediğini ve diyalojik akıl yürütmede yer alan epistemik ve etik sorumluluklara yönelik farkındalıklarını artırdığını göstermektedir.
Keywords
Abstract
This study examines the use of Philosophy for Children (P4C) in teacher education and explores how philosophical inquiry practices influence pre-service teachers’ critical thinking and dialogic engagement. While P4C is often treated as a pedagogical method for improving thinking skills, this study approaches it as a philosophical practice that emphasizes the epistemic, normative, and ethical dimensions of thinking and dialogue. From this perspective, critical thinking is understood not merely as a measurable cognitive skill but as a normative practice involving justification, coherence, and responsiveness to alternative viewpoints. The research adopts a mixed-methods design combining quantitative data on critical thinking dispositions with qualitative analyses of dialogic interactions during P4C sessions conducted with pre-service teachers. The findings indicate that participation in P4C-based dialogue supports the development of critical thinking dispositions and enhances awareness of the epistemic and ethical responsibilities involved in dialogic reasoning within teacher education contexts.
