Author :
Abstract
Bu çalışma, modern dindar öznenin yaşadığı huzursuzluğu, psikolojik bir yetersizlik ya da toplumsal uyum sorunu olarak değil, görünürlük çağının ürettiği bir etik problem olarak yeniden kavramsallaştırmaktadır. Çağdaş yaşamda performans mantığı, dindarlığı kamusal olarak okunabilir bir kimliğe dönüştürmekte; bu dönüşüm, “huzur”u dışsal onay ve tanınma gerektiren normatif bir beklenti hâline getirmektedir. Bu koşullar altında huzurun imkânını tartışan makale, modern dindar varoluşta özgürlük, teslimiyet ve etik sorumluluk arasında derinleşen bir gerilimi ele almaktadır. Çalışma, huzuru ölçülülük ve dışsal yargılardan bağımsızlık üzerinden tanımlayan Epikürcü ataraksia anlayışı ile huzurun ilahî yönelim ve ontolojik güven üzerinden kurulduğu İslami etik ufku karşılaştırmaktadır. Bu iki etik çerçeveyi uzlaştırma iddiası taşımaksızın makale, dindar öznenin huzursuzluğunu süreğen bir etik müzakere olarak kavramsallaştırmakta ve görünürlüğe dayalı çağdaş normların ahlaki failiyet ve içsel dinginlik koşullarını nasıl dönüştürdüğüne dair felsefî bir sorgulama sunmaktadır.
Keywords
Abstract
This study reconceptualizes the modern religious subject’s unease as an ethical problem generated by the age of visibility, rather than as a psychological deficiency or a failure of social adaptation. In contemporary life, the logic of performance reshapes religiosity into a publicly legible identity, transforming “peace” into a normative demand that presupposes external recognition and approval. Addressing the possibility of peace under such conditions, the article explores the ethical tension that emerges between freedom, submission, and responsibility in modern religious existence. It contrasts Epicurean ataraxia, which locates peace in moderation and independence from external judgment, with the Islamic ethical horizon, in which peace arises through divine orientation and ontological trust. Without seeking to reconcile these distinct ethical frameworks, the study conceptualizes religious unease as a sustained ethical negotiation, offering a philosophical inquiry into how visibility-driven norms reshape the conditions of moral agency and inner tranquility in contemporary religious life.
