Author :
Abstract
Platon metinlerinin mitolojik unsurlarla veya anlatılarla yoğun bir biçimde iç içe olduğunu söylemek mümkündür. Bu durumun temel nedenlerinden biri, diyaloglarda geçen karakterlerin dönemin ruhunu canlı bir biçimde nakledecek şekilde kurgulanmasıdır. Ancak, dönemin kültürel atmosferinde yer alan ve o dönemde yazan her filozofun sözcük dağarcığında yer alan bazı terimler veya kavramlar, metinlerin anlaşılmasını, metaforik bağlamlar da dikkate alındığında, son derece güçleştirmektedir. Bu tür kavramlar arasında ise farklı dillere çevrilmesi son derece zor olan “daimōn” ve “daimonion” ile bunların gramatik türevleri bulunur. Üstelik, bahsi geçen bu son kavramlarla, bunlarla aynı anlam ailesinde yer aldığı kabul edilebilecek olan “theos” ve türevleri bağdaştırıldığında, bazı Platon metinlerini anlamak daha da güçleşmektedir. Bu makalede, ilk olarak, Şölen ve Savunma metinlerinde yer alan “daimōn” ve “daimonion” anlatıları, analitik olarak birbirinden ayırt edilmeye çalışılıyor. İkinci olarak, her iki metinde yer alan bu kavramların, özellikle politik bir çerçevede kullanıldığı ileri sürülüyor.
Keywords
Abstract
It is possible to say that Plato’s texts are heavily intertwined with mythological elements or narratives. One of the main reasons for this fact can be found that the characters in the dialogues are constructed in a way that vividly conveys the spirit of the period. However, some terms or concepts that were present in the cultural atmosphere of the period and in the vocabulary of every philosopher writing at that time make the understanding of the texts extremely difficult, especially when the metaphorical contexts are taken into account. Among such concepts, there are “daimōn” and “daimonion” and their grammatical derivatives, which are extremely difficult to translate into different languages. Moreover, when the last mentioned concepts are being connected with the terms such as “theos” and its derivatives, which altogether can be considered to be in the same semantic family, it becomes even more difficult to understand some Platonic texts. This article primarily aims to analytically distinguish between the “daimōn” and “daimonion” narratives in the Symposium and the Apology. Secondly, it is argued that these concepts in both texts are used in a specifically political context.
