Author :
Abstract
İyi-oluş, bir kişi için hayatın ne kadar iyi gittiğini yahut kişisel çıkarının ve hayatının kalitesinin ne kadar yüksek olduğunu tarif etmek için kullanılan bir terimdir. Bir kişinin iyi-oluşunun neye göre belirleneceği hususunda pek çok teori geliştirilmiştir. Bunların arasında iyi-oluşun kişiyle ilgili sübjektif bir mesele olduğunu varsayan hazcılık ve arzu doyumu teorileri; iyi-oluşun objektif değerlerle ilgili bir mesele olduğunu varsayan objektif liste teorileri, eudaimonizm ve mükemmeliyetçilik; iyi-oluşun hem sübjektif hem objektif boyutları olduğunu varsayan karma teoriler yer almaktadır. Çalışmada hem iyi-oluşun ne olduğu detaylıca anlatılmış hem de söz konusu iyi-oluş teorilerinin güçlü ve güçsüz yanları gösterilerek aralarında bir kıyas yapılmıştır. İyi-oluşun, kişinin hayat kalitesinin ne kadar yüksek olduğunu ifade eden bir terim olduğuna dikkat çekilmiş, onun kişi-için-iyi (good-for) kavramıyla yakından ilgili olduğu belirtilmiş ve bu nedenle sübjektif boyutunun ihmal edilemez olduğu gösterilmiştir. Dolayısıyla objektif liste teorileri elenerek sübjektif teorilerle karma teorilerin daha güçlü adaylar çıkardığı gösterilmeye çalışılmıştır. Nihai olarak hangi teorinin daha başarılı olduğu belirtilmese de sübjektif teoriler ve karma teoriler ailesinin niçin daha avantajlı bir konumda bulunduğu izah edilmiştir.
Keywords
Abstract
Well-being is a term used to describe how well a person's life is going or the extent to which their self-interests and living standards are met. Well-being differs from happiness, as it is not a fleeting feeling but a state of satisfaction that spans a person's entire life or a significant period. Numerous theories have been developed regarding how a person's well-being is determined. These include hedonism and desire satisfaction theories, which assume well-being is a subjective matter related to the individual; objective list theories, eudaimonism, and perfectionism, which assume well-being pertains to objective values; and hybrid theories, which assume well-being encompasses both subjective and objective dimensions. The study elaborates on what well-being is and compares the strengths and weaknesses of these well-being theories. It has been emphasized that well-being is a term expressing how high the quality of a person's life is, it has been stated that it is closely related to the good-for concept for the person, and therefore it has been shown that its subjective dimension cannot be neglected. Consequently, objective list theories are dismissed, and it is argued that subjective and hybrid theories provide stronger candidates. While no definitive conclusion is drawn about which theory is more successful, the reasons why subjective and hybrid theories hold a more advantageous position are explained.
