Author :
Abstract
Bu çalışmanın amacı Gabriel Marcel'in sevgi anlayışı ile J. Ortega y Gasset'nin sevgi anlayışlarını karşılaştırmalı bir şekilde ele almaktır. Tarihte sevgi ve aşkı bedensel istek ve arzulara indirgeyen ya da bedensel istek ve arzuların çok ötesinde gören yaklaşımlar bulunmaktadır. Bu noktada, aynı dönemde farklı coğrafyalarda yaşamış iki filozofun sevgi konusundaki görüşleri dikkate değer niteliktedir. Marcel'e göre sevgi ontolojik, metafizik ve teolojik boyutu olan bir durumdur. Bu bağlamda sevgi, varoluşsal katılımı esas alan, katılmak ve biz olma durumunu kapsarken kişinin sadece kendi içinde yaşayabildiği sır'lı bir durumdur. Ortega ise sevgiyi ontolojik ve fenomenolojik açılardan ele almaktadır. Ortega'ya göre sevgi sadece bir çeşit duygu değil, insanın varlığının merkezini etkileyen, değiştirebilen kendinden çıkış durumudur.
Keywords
Abstract
The aim of this study is to compare Marcel's understanding of love with that of Ortega. Throughout history, there have been approaches that reduce love and romance to physical desires and urges, or that view love and romance as going far beyond physical desires and urges. At this point, the perspectives of two philosophers who lived in different geographical regions during the same period are noteworthy. According to Marcel, love is a state with ontological, metaphysical, and theological dimensions. In this context, love is a mysterious state that encompasses existential participation, participation, and the state of being us, while also including loyalty that can only be experienced within oneself. Ortega, on the other hand, approaches love from ontological and phenomenological perspectives. According to Ortega, love is not merely a type of emotion but a state of self-transdendence that affects and can alter the core of human existence.
