Quick Access


Bu Dergi DOI ve Crosscheck üyesidir


Ali Tûsî’nin Gazâlî’nin Tehâfüt’ünün On Yedinci Meselesine Katkıları
(Ali al-Tusi’s Contributions to the Seventeenth Discussion of al-Ghazali's Tahafut )

Author : Muhammet Fatih Kılıç    
Type :
Printing Year : 2016
Number : 6:2
Page : 57-78
    


Summary
Bu makalede, XV. asır Tehâfüt yazarlarından Ali Tûsî’nin sebeplik meselesine hasrettiği on yedinci bölümle ilgili bir argümantasyon analizi sunulmaktadır. Bu analiz, Ali Tûsî’de, Gazâlî’nin Tehâfüt’ünde aynı meseleye hasredilen on yedinci bölümle benzer yanların olduğunu; yanı sıra ondan farklı kavram ve argümantasyon yapılarının bulunduğunu gösterir. Benzerliklerin başında, Ali Tûsî’nin sebepliğin ontolojik bir zorunluluk içermediği ve fakat bu durumun bilgilerimizdeki kesinliği zaafa uğratmayacağı konusunda Gazâlî ile ortaklaşması gelir. Farklar arasında ise, Ali Tûsî’nin sebeplik tartışmalarına dâhil ettiği nefsü’l-emr kavramı, hakîkî illiyet-sıradan sebebiyet ayrımı ve hareketin sebepleriyle ilgili fizik ve metafizik açıklamalar arasındaki çelişkilere odaklanan argümantasyon bulunur. Bu özellikleri nedeniyle Ali Tûsî’nin Tehâfüt’ü, dar anlamda bir şerh olarak değerlendirilemez. Ali Tûsî, post-klasik dönemde sebeplikle ilgili yapılmış tartışmaları dikkate alarak on yedinci meselede Gazâlî bağlamını aşan bir tavır sergilemiştir.

Keywords
Şerh, Tehâfüt geleneği, on yedinci mesele, sebeplik (illiyet/sebebiyet), Ali Tûsî.

Abstract
In this paper, I analyse the 17th chapter of a 15th century Tahafut work by Ali al-Tusi which is devoted to the problem of causality. This analysis argues that Ali al-Tusi agrees with al-Ghazali’s 17th discussion of causality and presents a number of conceptual and argumentative structures. Like al-Ghazali, Ali al-Tusi argues that the ontological relationship between cause and effect is not necessary and that this non-necessity does not weaken the certainty of our knowledge of the causal order. Ali al-Tusi differs from al-Ghazali by utilizing the concept of nafs al-amr in order to deny causal necessity, applying the distinction between true and ordinary causality for the two realms of causality (i.e. physical and metaphysical), and focusing on the contradictions between the physical and metaphysical explanations of the philosophers’ theories of motion. Consequently, Ali al-Tusi’s Tahafut cannot be considered as a commentary in the narrow sense, because he goes beyond the original context of al-Ghazali by taking into account post-classical thought on causality.

Keywords
Commentary, Tahafut tradition, seventeenth chapter, causality, Ali al-Tusi.

Advanced Search


Announcements

    Duyurular

    Beytulhikme pek çok indeks ve veritabanında dizinlenmektedir. Bunlardan bazıları şunlardır: Academic Journals Database • Akademia Sosyal Bilimler İndeksi (ASOS) • Arastirmax Sosyal Bilimler İndeksi • CiteFactor Academic Scientific Journals • EBSCO TOC Premier • European Reference Index for Humanities and Social Sciences (ERIH Plus) • Genamics Journal Seek • Index Islamicus • International Citation Index (ICI) • İSAM İlahiyat Makaleler Veritabanı • OCLC WorldCat • One Belt, One Road Reference Source • Philosopher’s Index • PhilPapers Index • Polska Bibliografia Naukowa (PBN) • Ulakbim Sosyal ve Beşeri Bilimler Veritabanı • Ulrich's Periodicals Directory • WoS - Emerging Sources Citation Index (ESCI).

     



Address :MC Reklam Basın ve Yayıncılık, Eymir Mah. M.Golu Cad. L5-3 Golbasi, Ankara, TURKEY
Telephone :+90-312-596-45-92 Fax :+90-312-596-45-92
Email :beytulhikme2011@gmail.com

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri